Laatavond vergadering - 04/02/2005

Er is iets dat jullie moeten weten. Ik ben geen workaholic, maar werken is de wereld voor me. Ik hou ervan. Ik heb fijne collega’s en een zeer verdraagzame en aangename baas. Ik ga na vier jaar nog steeds niet tegen mijn zin werken. Integendeel.
Nu wij hebben regelmatig vergadering na de werkuren met een hele hoop mensen.
Mijn baas had afgelopen dinsdag een bestuursvergadering met 4 bestuursleden. Deze vergadering leidt hij meestal zelf, zonder dat hij eens van zijn werknemers nodig heeft.
Nu voor deze vergadering vroeg hij me echter om te blijven. Ik keek er niet echt naar uit, want ik moest kleren gaan wassen, stond zowat op de rand van mijn sokken 2 dagen te gaan dragen, maar ok, voor de job hebben we wel wat over.
Een goede kaasschotel, pen en papier en de vergadering gaat van start. Tegen middernacht is deze afgelopen. Mijn baas en ik praten nog even na en vertrekken gelijktijdig. Na een 150 meter houden onze beide wagens halt. Er staat een gloednieuwe vierwielaandrijving in de modder vast. En een nogal beduusd kijkend bestuurslid ernaast. Hilarisch gewoon, dat maak je maar 1 x in je leven mee.
Hij wou zijn nieuwe wagen even testen, maar wist niet dat de werkmannen daar juist een diepe put op dat braakliggend land hadden uitgegraven en opgevuld met los zand.
2 wielen bijna niet meer zichtbaar. Hoe kunnen we dit oplossen, is de eerste vraag. Alles wat er te proberen viel hebben we geprobeerd. 20 minuten later stonden we alledrie met schoenen die voor de vuilbak zijn en met onze knieën in de modder te kijken naar een weggezakt 4 x 4, die nog maar een 2 x 2 was. Ons bestuurslid stond met natuurlijke bemeste aarde aan zijn handen toen hij in een laatste poging zijn auto wou uitgraven.
Ik heb de dag daarna een takeldienst gebeld, die toevallig een testrit met een wagen deed in de omgeving en spontaan in lachen uitbarstte met de melding dat dit hopeloos was toen ze het landschap aanschouwde. Uiteindelijk een tractor die goedhartig en voor billijke prijs de wagen uit de grond heeft getrokken.
Kijk moest het mij overkomen ik zou niet kunnen lachen en zelfs panikeren, maar dan langs de andere kant. Ik ben een jonge vrouw met een kleine polo die er nog niet over denkt om zelfs maar naar dat braakliggend land te kijken.

Boys will be boys.

I’ll keep you posted.