Ik heb een trip gemaakt. Een trip van 3 nachten en 4 dagen. Het was een enorme cultuurschok, dat valt niet te ontkennen.
Alle wagens die al 10 jaar zijn afgeschreven bij ons zijn daar nog volop in de running en worden als klassebakken aanzien. Zijn de modelletjes toch wat recenter dan kan je ervan op aan dat er op de achterkant “Garage te Scherpenheuvel” wordt vermeld en is het een gestolen wagen. Of nog meer zoals de Godfather films, als het iets of wat propere wagens zijn, zijn ze van de maffia, die daar het reilen en zeilen bepaalt van wat leeft. En natuurlijk het land van de dames van plezier, laat ons ze simpel de hoertjes heten of iets gepaster naar het land “de matroeska’s”
Ik ben daar heen getrokken met 16 mannen. De ultieme fantasie van elke gezonde vrouw. Toegegeven dat het in functie van mijn werk is en de gemiddelde leeftijd ongeveer 47, mijn plezier is niet te stuiten. Oké misschien het eerste kwartier toen het ultra kleine vliegtuigje nogal aan het rommelen is en ik mijn leven 3 maal zie voorbijflitsen.
Neergedaald op de aardse grond en na strenge controle toch maar onderweg. Ik word ondergedompeld in kathedralen, kerken, musea, .. noem het maar op. Maar mijn werk begint pas tijdens en eigenlijk na het avondeten. Mijn baas, mede aanwezig, staat erop dat ik als laatste naar de kamer ga. Dit om te zorgen dat alle mannen zonder kleerscheuren of aanhang die niet hun vrouw is naar de kamer gaan. Ik ben van het principe dat elke man oud en wijs genoeg is, maar het is nu geen zwaar werk om met mannen op stap te gaan.
Als je jaloers bent als vrouw ga niet naar Rusland, want de vrouwen zijn daar uitermate knap.
De eerste avond belanden we na wat verkenning zeer origineel in een bar ‘Magrib’ aan de overkant van het hotel. Het is er zeer druk en de sfeer is er uitermate prettig. Ik denk dat er 6 mannen plus mezelf naar binnen zijn gegaan. Na de dansvloer onveilig te hebben gemaakt blijvener uiteindelijk nog 2 mannen en mezelf over. Twee aangename mannen moet ik stellen. Ikzelf was aan de dans geraakt met een mooie zeer jonge blonde dame. Op zo’n momenten denk je meer met je hormonen als met je verstand, of je nu vrouw of man bent. Het humoristische van zo’n zaak is dat de mannen geen vis aan de haak kunnen slaan, maar de vrouwen des te beter. Ben dan toch maar naar het hotel gegaan en heb de 2 mannen achtergelaten. Mijn missie was op dag 1 al gefaald. De dag erna hoorde ik dat een van de heren in plaats van de straat over te steken, naar rechts is gelopen. Laat ons veronderstellen dat het de gewoonte was van zijn stamcafé in het Belgenland. Hij is op automatische piloot gegaan.
De tweede nacht is gelijkaardig naar de eerste nacht, alleen zonder lokale bevolking. We wandelen terug de voorheen genoemde bar ‘Magrib’ binnen, met een stuk of 12 nu en er was geen kat te bespeuren, enkel 3 barmannen en een dj, die niet achter zijn draaitafels staat.
Enkele heren zijn nog iets meer dronken dan de dag voorheen en dat zou de dag daarna niet te merken zijn. Wat een karakter, ik moet ze er voor bewonderen. Ik moet de dagen niet bespreken, want die zijn gevuld met overdosissen cultuur. De derde en laatste nacht zijn we weer naar een bar geweest, waar vreemd genoeg veel Nederlands/Belgische reclame hangt. Rond middernacht worden er palen geïnstalleerd en in een mum van tijd had ik 5 bloedmooie vrouwen uit de kleren zien gaan. De mannen zagen wat roder en de ogen hadden hormonaal gevulde sterren. Dat is achteraf gebleken daar ik niet in de opdracht geslaagd ben en 1 man heb moeten achterlaten in gezelschap. Hij was toch aanwezig de dag daarna en zeer opgewekt en bij de pinken, enkel de alcohol geur die je onmiddellijk dronken maken als hij in je gezicht ademde verraadde zijn nachtelijke escapade.
1 maand na datum krijg ik via het internet een soft pornofilmpje binnen en het viel me onmiddellijk op dat dit was opgenomen in de bar waar wij geweest zijn. De achtergelaten man heb ik er niet op zie staan ……
I’ll keep you posted.
Friday, March 30, 2007
Break a leg - 2005
Ik was gisteren aan het nadenken over anekdotes. Nu ik ben eigenlijk niet echt iemand die zoveel meemaakt, ik denk soms dat ik saai ben. Aan de andere kant ik ben zelden thuis, dus mijn sociaal leven moet toch wel iets voorstellen. Of misschien is het omdat ik 11 uur per dag op kantoor doorbreng.
In het weekend zet ik graag een stapje in de wereld. En ik heb verschillende werelden. Ik kan belanden in mijn favoriete cocktailbar, ik kan gaan dansen in een discotheek of ik kan naar een feestje gaan van een motorclub
Zo is er elke 3de week van januari een feestje in Retie. Ik was er verzot op tot het vorig jaar me mijn relatie kostte. Maar toch herinner ik me nog een echte anekdote van 2 jaar geleden.
Ik ben geen drinker, ik amuseer me geweldig als ik andere mensen dronken zie, dus ik drink zelden zelf.
Maar als er één feestje is waar ik me tegoed doe aan drank, met name vanillejenever dan is het wel in Retie. We waren met 4 dames en bijhorend gezelschap en we maakte een deal met de heer die deze drank verdeelde, 4+1 gratis. Zo gezegd zo gedaan. Na een uur of 2 haken de meeste dames af, maar ik wil de door mezelf gesloten deal niet laten verloren laten gaan en doe me dus tegoed aan 3 jenevers met de keer.
Op dat feestje staat een reuze ton gevuld met water die verwarmd wordt door houtblokken en waar de mannen naakt in baden, gewoon omdat het leuk is. Mijn toenmalige wederhelft zit dus naakt in dat bad als ik er voorbij strompel. Ik stop en bekijk hem, wilde fantasieën overspoelen me als iemand compleet onbekend me zegt er te moeten bij kruipen.
Nu mijn fantasieën hadden niets te maken met in een verwarmde reuze ton kruipen met 10 naakte mannen die me niet veel doen, buiten mijn venteke die er toen in zat, op dat moment met een naakte makker in zijn nek. Leuk is ander de ballen van een andere man in je nek. Ik mag er niet aan denken.
Op dat moment reageer ik heel slim, ik zeg tegen de man als hij erin kruipt ik hem zal volgen.
De man trekt zijn kleren in een recordtempo uit en springt in het water.
Vervolgens word ik volgens afspraak tevens verwacht. Zwaar benevelde gedachten razen door mijn hoofd als ik denk aan 11 naakte mannen en 1 naakte vrouw en ik besluit toch maar beleefd te passen voor dit evenement.
De man aanvaard mijn weigering niet en springt uit het water vastbesloten me dan maar te komen halen. Nu de heer in kwestie was zelf ook beneveld en had niet gerekend op de zeer gladde houten vloer die er ligt. Hij grijpt me vast, en heft me op. Na nog geen halve stap glijdt hij uit op de vloer en valt, met bovenop hem een stevige 55, oké 60 kilogram. Onder ons getweeën, lag zijn been. Kun je je de miserie voorstellen? Een naakte man, met zeer vreemd uitziende breuk, bovenop hem een zwaar benevelde Chantal, die niet goed weet wat er gebeurd. Voor de man was het feestje over, hij is niet naar huis gekeerd met zijn motor, maar me de ziekenwagen. Ik heb er 3 dagen stevige hoofdpijn aan overgehouden.
Ik kon me dus gelukkig prijzen. Ik was niet nat geworden.
I’ll keep you posted
In het weekend zet ik graag een stapje in de wereld. En ik heb verschillende werelden. Ik kan belanden in mijn favoriete cocktailbar, ik kan gaan dansen in een discotheek of ik kan naar een feestje gaan van een motorclub
Zo is er elke 3de week van januari een feestje in Retie. Ik was er verzot op tot het vorig jaar me mijn relatie kostte. Maar toch herinner ik me nog een echte anekdote van 2 jaar geleden.
Ik ben geen drinker, ik amuseer me geweldig als ik andere mensen dronken zie, dus ik drink zelden zelf.
Maar als er één feestje is waar ik me tegoed doe aan drank, met name vanillejenever dan is het wel in Retie. We waren met 4 dames en bijhorend gezelschap en we maakte een deal met de heer die deze drank verdeelde, 4+1 gratis. Zo gezegd zo gedaan. Na een uur of 2 haken de meeste dames af, maar ik wil de door mezelf gesloten deal niet laten verloren laten gaan en doe me dus tegoed aan 3 jenevers met de keer.
Op dat feestje staat een reuze ton gevuld met water die verwarmd wordt door houtblokken en waar de mannen naakt in baden, gewoon omdat het leuk is. Mijn toenmalige wederhelft zit dus naakt in dat bad als ik er voorbij strompel. Ik stop en bekijk hem, wilde fantasieën overspoelen me als iemand compleet onbekend me zegt er te moeten bij kruipen.
Nu mijn fantasieën hadden niets te maken met in een verwarmde reuze ton kruipen met 10 naakte mannen die me niet veel doen, buiten mijn venteke die er toen in zat, op dat moment met een naakte makker in zijn nek. Leuk is ander de ballen van een andere man in je nek. Ik mag er niet aan denken.
Op dat moment reageer ik heel slim, ik zeg tegen de man als hij erin kruipt ik hem zal volgen.
De man trekt zijn kleren in een recordtempo uit en springt in het water.
Vervolgens word ik volgens afspraak tevens verwacht. Zwaar benevelde gedachten razen door mijn hoofd als ik denk aan 11 naakte mannen en 1 naakte vrouw en ik besluit toch maar beleefd te passen voor dit evenement.
De man aanvaard mijn weigering niet en springt uit het water vastbesloten me dan maar te komen halen. Nu de heer in kwestie was zelf ook beneveld en had niet gerekend op de zeer gladde houten vloer die er ligt. Hij grijpt me vast, en heft me op. Na nog geen halve stap glijdt hij uit op de vloer en valt, met bovenop hem een stevige 55, oké 60 kilogram. Onder ons getweeën, lag zijn been. Kun je je de miserie voorstellen? Een naakte man, met zeer vreemd uitziende breuk, bovenop hem een zwaar benevelde Chantal, die niet goed weet wat er gebeurd. Voor de man was het feestje over, hij is niet naar huis gekeerd met zijn motor, maar me de ziekenwagen. Ik heb er 3 dagen stevige hoofdpijn aan overgehouden.
Ik kon me dus gelukkig prijzen. Ik was niet nat geworden.
I’ll keep you posted
Monday, January 22, 2007
Broer - 31/01/05
Er is iets wat jullie niet weten. Ik heb buiten mijn kat nog een broer van 10 jaar en een zus van 27 jaar jong met nu ook nageslacht van 6 maanden.
Nu mijn broer wipt wel eens binnen bij me als mijn moeder een pintje gaat pakken in het café aan de overkant van de straat.
Er volgt steeds een merkwaardig ritueel als hij er is.
Hij belt eerst een keer of 3 aan de deur, ik zou het maar eens niet moeten horen. Ik doe de deur open en steek het licht aan in de gang om zijn angst in het donker tegen te gaan en hij komt naar boven. Ik woon op het 2de en hoogste verdiep van een woonhuis.
Hij komt binnen en gooit zijn jas neer, ploft zich in de zetel en doet zijn schoenen uit. Zijn sportschoenen maken nogal gemakkelijk zwarte strepen op mijn laminaat en hij moet dat dan zelf opkuisen, wat hij dan op zijn achterste met zijn broek doet. Ons moeder moest het weten…
Dan staat hij op loopt naar de ijskast neemt iets om te drinken en gaat terug naar de zetel, neemt de afstandsbediening en zet mijn Home and Away onder hevig protest op Ketnet.
Na een minuut of 2 zucht hij staat recht en loopt naar de kast waar al het snoep staat; Is er chocolade dan barst hij uit zijn vel van geluk, is dat er niet kijkt hij me aan trekt zijn wenkbrauw op en neemt met zware zucht iets anders om zijn goesting naar suiker te stillen. Meestal nootjes, die dan overal op de grond belanden, waardoor ik begin te klagen dat mijn zus maar om de 2 weken komt kuisen en de eerste week nog niet gepasseerd is.
Dan ga ik meestal douchen, dat is ‘het’ teken voor hem. Hij probeert op mijn saxofoon te blazen, waardoor ik even ritueel roep dat hij daarvan moet blijven. Hij begint in alles te rommelen waarin hij kan rommelen. Als ik uit de douche kom en nu gebeurd het, besluit hij altijd een kakje te gaan doen. Ik heb hem eens gezegd dat hij mijn pot moest uitkuisen en dat hij dan zijn hoopjes zoveel hij wil mag droppen bij me.
Afgelopen vrijdag dus weer datzelfde ritueel terwijl ik me klaarmaak om weg te gaan.
Tegen een uur of acht ’s avonds zeg ik tegen hem, dat ik stilaan moet vertrekken dat ik nog even een plasje ga doen en ik hem dan voor de deur van het café ga afzetten. Hij springt recht en begint aan mijn arm te trekken dat hij me iets moet vertellen. Hij giechelt waarop ik ook begin, want mijn broer is echt wel een schattig ventje. Ja zegt hij, hij had maagpijn en was een kakje gaan doen (heel onschuldig vertelt hij dat, alsof het de eerste keer is), en nu had hij doorgetrokken maar zijn worstje was blijven drijven. Ik schiet in de lach en zeg dat hij dan nog maar even moet gaan doorspoelen voordat ik in de badkamer arriveer.
Hij trekt een spurtje naar de badkamer en begint in volle verbazing mijn naam te roepen. Ik denk dat hij zichzelf bijna heeft meegespoeld en ga snel naar de badkamer. Daar kijkt hij me met grote ogen aan en vertelt me dat zijn worstje op wonderbaarlijke wijze toch verdwenen is.
Hilarisch gewoon.
I’ll keep you posted …
Nu mijn broer wipt wel eens binnen bij me als mijn moeder een pintje gaat pakken in het café aan de overkant van de straat.
Er volgt steeds een merkwaardig ritueel als hij er is.
Hij belt eerst een keer of 3 aan de deur, ik zou het maar eens niet moeten horen. Ik doe de deur open en steek het licht aan in de gang om zijn angst in het donker tegen te gaan en hij komt naar boven. Ik woon op het 2de en hoogste verdiep van een woonhuis.
Hij komt binnen en gooit zijn jas neer, ploft zich in de zetel en doet zijn schoenen uit. Zijn sportschoenen maken nogal gemakkelijk zwarte strepen op mijn laminaat en hij moet dat dan zelf opkuisen, wat hij dan op zijn achterste met zijn broek doet. Ons moeder moest het weten…
Dan staat hij op loopt naar de ijskast neemt iets om te drinken en gaat terug naar de zetel, neemt de afstandsbediening en zet mijn Home and Away onder hevig protest op Ketnet.
Na een minuut of 2 zucht hij staat recht en loopt naar de kast waar al het snoep staat; Is er chocolade dan barst hij uit zijn vel van geluk, is dat er niet kijkt hij me aan trekt zijn wenkbrauw op en neemt met zware zucht iets anders om zijn goesting naar suiker te stillen. Meestal nootjes, die dan overal op de grond belanden, waardoor ik begin te klagen dat mijn zus maar om de 2 weken komt kuisen en de eerste week nog niet gepasseerd is.
Dan ga ik meestal douchen, dat is ‘het’ teken voor hem. Hij probeert op mijn saxofoon te blazen, waardoor ik even ritueel roep dat hij daarvan moet blijven. Hij begint in alles te rommelen waarin hij kan rommelen. Als ik uit de douche kom en nu gebeurd het, besluit hij altijd een kakje te gaan doen. Ik heb hem eens gezegd dat hij mijn pot moest uitkuisen en dat hij dan zijn hoopjes zoveel hij wil mag droppen bij me.
Afgelopen vrijdag dus weer datzelfde ritueel terwijl ik me klaarmaak om weg te gaan.
Tegen een uur of acht ’s avonds zeg ik tegen hem, dat ik stilaan moet vertrekken dat ik nog even een plasje ga doen en ik hem dan voor de deur van het café ga afzetten. Hij springt recht en begint aan mijn arm te trekken dat hij me iets moet vertellen. Hij giechelt waarop ik ook begin, want mijn broer is echt wel een schattig ventje. Ja zegt hij, hij had maagpijn en was een kakje gaan doen (heel onschuldig vertelt hij dat, alsof het de eerste keer is), en nu had hij doorgetrokken maar zijn worstje was blijven drijven. Ik schiet in de lach en zeg dat hij dan nog maar even moet gaan doorspoelen voordat ik in de badkamer arriveer.
Hij trekt een spurtje naar de badkamer en begint in volle verbazing mijn naam te roepen. Ik denk dat hij zichzelf bijna heeft meegespoeld en ga snel naar de badkamer. Daar kijkt hij me met grote ogen aan en vertelt me dat zijn worstje op wonderbaarlijke wijze toch verdwenen is.
Hilarisch gewoon.
I’ll keep you posted …
Monday, January 8, 2007
Auf Wiedersehn - 28 December 05
Met kerstmis achter de rug haal ik samen met 90% van de rest van de bevolking opgelucht adem. Voorbij, eindelijk de drukte voorbij.
Ik heb jammer genoeg niet kunnen vaststellen dat het is uitgelopen op een voedselgevecht of een lekker spetterende ruzie. Ik moet bekennen een teleurstelling, want ik weet dat het met mijn schat zijn familie altijd uit de hand loopt. Nu dit jaar besluiten we het bij ons thuis te doen en om halftwee was iedereen vertrokken, zeer vreedzaam.
Nochtans als ik paar keer mijn kans gegrepen zou hebben om een ‘schoonzus’ te antwoorden op haar idiote uitspraken zou het prijs geweest zijn. Als ze het al begrepen zou hebben.
Nu het aangename deel is dat alle papiertjes die ik in huis heb rondgestrooid met gelaatsbehandeling en zonnebank abonnement hebben baat gehad. Ik kreeg voor mijn kerst toch wel een zonnebankabonnement en een bon voor een gelaatsverzorging.
Eten, ja ik denk dat we nog een man of 30 extra konden uitnodigen, maar zelfs dat is beter dan veel te weinig.
Nu wandelen we langzaam naar 2006 toe. Wat er dit jaar op mijn programma staat is één groot vraagteken. Het liefst zou ik me eens goed willen amuseren, zonder ergens te moeten bij nadenken, maar plannen zijn er niet. Dat is het probleem met mijn schat, die komt af met allerlei zaken, kan niet beslissen wat hij eigenlijk wil en zegt dan maar dat het aan mij ligt. Mijn kritische blik op sommige voorstellen kunnen daar misschien mee te maken hebben. Maar plezier maken staat nu bij mij niet echt synoniem bij zijn schoonzus praten over de kinderen die ik niet heb terwijl hij met zijn broer aan de toog hangt en een spelletje om ter meeste bier binnenkappen speelt. Dan speel ik liever dat spelletje mee, hoewel ik bier niet te drinken vindt en eerder elegant zal nippen van een baileys. Cliché, cliché, ik weet het.
Doet me eraan denken, gisteren tijdens de dag deed ik toch wel een heel aanlokkelijk en duidelijk voorstel om een kinderen niet toegelaten filmpje te bekijken later op de avond en ik was er al helemaal op verheugd. Zo nog een lekker wild uit de bol gaan en eigenlijk gewoon niet nadenken, het is toch al even geleden. Raad eens, mijn zeer hitsige opgewonden en klaar voor de strijd partner lag om halftien luidruchtig te ronken zoals een dieselmotor in de winter die niet gestart raakt.
Niet echt onmiddellijk erotisch en ik ben dan maar in bed gekropen zonder mijn filmpje en het de rode loper in de heruitzending maar eens bekeken.
Misschien vanavond dan maar.
I’ll keep you posted.
Ik heb jammer genoeg niet kunnen vaststellen dat het is uitgelopen op een voedselgevecht of een lekker spetterende ruzie. Ik moet bekennen een teleurstelling, want ik weet dat het met mijn schat zijn familie altijd uit de hand loopt. Nu dit jaar besluiten we het bij ons thuis te doen en om halftwee was iedereen vertrokken, zeer vreedzaam.
Nochtans als ik paar keer mijn kans gegrepen zou hebben om een ‘schoonzus’ te antwoorden op haar idiote uitspraken zou het prijs geweest zijn. Als ze het al begrepen zou hebben.
Nu het aangename deel is dat alle papiertjes die ik in huis heb rondgestrooid met gelaatsbehandeling en zonnebank abonnement hebben baat gehad. Ik kreeg voor mijn kerst toch wel een zonnebankabonnement en een bon voor een gelaatsverzorging.
Eten, ja ik denk dat we nog een man of 30 extra konden uitnodigen, maar zelfs dat is beter dan veel te weinig.
Nu wandelen we langzaam naar 2006 toe. Wat er dit jaar op mijn programma staat is één groot vraagteken. Het liefst zou ik me eens goed willen amuseren, zonder ergens te moeten bij nadenken, maar plannen zijn er niet. Dat is het probleem met mijn schat, die komt af met allerlei zaken, kan niet beslissen wat hij eigenlijk wil en zegt dan maar dat het aan mij ligt. Mijn kritische blik op sommige voorstellen kunnen daar misschien mee te maken hebben. Maar plezier maken staat nu bij mij niet echt synoniem bij zijn schoonzus praten over de kinderen die ik niet heb terwijl hij met zijn broer aan de toog hangt en een spelletje om ter meeste bier binnenkappen speelt. Dan speel ik liever dat spelletje mee, hoewel ik bier niet te drinken vindt en eerder elegant zal nippen van een baileys. Cliché, cliché, ik weet het.
Doet me eraan denken, gisteren tijdens de dag deed ik toch wel een heel aanlokkelijk en duidelijk voorstel om een kinderen niet toegelaten filmpje te bekijken later op de avond en ik was er al helemaal op verheugd. Zo nog een lekker wild uit de bol gaan en eigenlijk gewoon niet nadenken, het is toch al even geleden. Raad eens, mijn zeer hitsige opgewonden en klaar voor de strijd partner lag om halftien luidruchtig te ronken zoals een dieselmotor in de winter die niet gestart raakt.
Niet echt onmiddellijk erotisch en ik ben dan maar in bed gekropen zonder mijn filmpje en het de rode loper in de heruitzending maar eens bekeken.
Misschien vanavond dan maar.
I’ll keep you posted.
Subscribe to:
Posts (Atom)
