Broer - 31/01/05

Er is iets wat jullie niet weten. Ik heb buiten mijn kat nog een broer van 10 jaar en een zus van 27 jaar jong met nu ook nageslacht van 6 maanden.
Nu mijn broer wipt wel eens binnen bij me als mijn moeder een pintje gaat pakken in het café aan de overkant van de straat.

Er volgt steeds een merkwaardig ritueel als hij er is.
Hij belt eerst een keer of 3 aan de deur, ik zou het maar eens niet moeten horen. Ik doe de deur open en steek het licht aan in de gang om zijn angst in het donker tegen te gaan en hij komt naar boven. Ik woon op het 2de en hoogste verdiep van een woonhuis.

Hij komt binnen en gooit zijn jas neer, ploft zich in de zetel en doet zijn schoenen uit. Zijn sportschoenen maken nogal gemakkelijk zwarte strepen op mijn laminaat en hij moet dat dan zelf opkuisen, wat hij dan op zijn achterste met zijn broek doet. Ons moeder moest het weten…
Dan staat hij op loopt naar de ijskast neemt iets om te drinken en gaat terug naar de zetel, neemt de afstandsbediening en zet mijn Home and Away onder hevig protest op Ketnet.
Na een minuut of 2 zucht hij staat recht en loopt naar de kast waar al het snoep staat; Is er chocolade dan barst hij uit zijn vel van geluk, is dat er niet kijkt hij me aan trekt zijn wenkbrauw op en neemt met zware zucht iets anders om zijn goesting naar suiker te stillen. Meestal nootjes, die dan overal op de grond belanden, waardoor ik begin te klagen dat mijn zus maar om de 2 weken komt kuisen en de eerste week nog niet gepasseerd is.

Dan ga ik meestal douchen, dat is ‘het’ teken voor hem. Hij probeert op mijn saxofoon te blazen, waardoor ik even ritueel roep dat hij daarvan moet blijven. Hij begint in alles te rommelen waarin hij kan rommelen. Als ik uit de douche kom en nu gebeurd het, besluit hij altijd een kakje te gaan doen. Ik heb hem eens gezegd dat hij mijn pot moest uitkuisen en dat hij dan zijn hoopjes zoveel hij wil mag droppen bij me.
Afgelopen vrijdag dus weer datzelfde ritueel terwijl ik me klaarmaak om weg te gaan.

Tegen een uur of acht ’s avonds zeg ik tegen hem, dat ik stilaan moet vertrekken dat ik nog even een plasje ga doen en ik hem dan voor de deur van het café ga afzetten. Hij springt recht en begint aan mijn arm te trekken dat hij me iets moet vertellen. Hij giechelt waarop ik ook begin, want mijn broer is echt wel een schattig ventje. Ja zegt hij, hij had maagpijn en was een kakje gaan doen (heel onschuldig vertelt hij dat, alsof het de eerste keer is), en nu had hij doorgetrokken maar zijn worstje was blijven drijven. Ik schiet in de lach en zeg dat hij dan nog maar even moet gaan doorspoelen voordat ik in de badkamer arriveer.

Hij trekt een spurtje naar de badkamer en begint in volle verbazing mijn naam te roepen. Ik denk dat hij zichzelf bijna heeft meegespoeld en ga snel naar de badkamer. Daar kijkt hij me met grote ogen aan en vertelt me dat zijn worstje op wonderbaarlijke wijze toch verdwenen is.

Hilarisch gewoon.

I’ll keep you posted …