Broer - 31/01/05

Er is iets wat jullie niet weten. Ik heb buiten mijn kat nog een broer van 10 jaar en een zus van 27 jaar jong met nu ook nageslacht van 6 maanden.
Nu mijn broer wipt wel eens binnen bij me als mijn moeder een pintje gaat pakken in het café aan de overkant van de straat.

Er volgt steeds een merkwaardig ritueel als hij er is.
Hij belt eerst een keer of 3 aan de deur, ik zou het maar eens niet moeten horen. Ik doe de deur open en steek het licht aan in de gang om zijn angst in het donker tegen te gaan en hij komt naar boven. Ik woon op het 2de en hoogste verdiep van een woonhuis.

Hij komt binnen en gooit zijn jas neer, ploft zich in de zetel en doet zijn schoenen uit. Zijn sportschoenen maken nogal gemakkelijk zwarte strepen op mijn laminaat en hij moet dat dan zelf opkuisen, wat hij dan op zijn achterste met zijn broek doet. Ons moeder moest het weten…
Dan staat hij op loopt naar de ijskast neemt iets om te drinken en gaat terug naar de zetel, neemt de afstandsbediening en zet mijn Home and Away onder hevig protest op Ketnet.
Na een minuut of 2 zucht hij staat recht en loopt naar de kast waar al het snoep staat; Is er chocolade dan barst hij uit zijn vel van geluk, is dat er niet kijkt hij me aan trekt zijn wenkbrauw op en neemt met zware zucht iets anders om zijn goesting naar suiker te stillen. Meestal nootjes, die dan overal op de grond belanden, waardoor ik begin te klagen dat mijn zus maar om de 2 weken komt kuisen en de eerste week nog niet gepasseerd is.

Dan ga ik meestal douchen, dat is ‘het’ teken voor hem. Hij probeert op mijn saxofoon te blazen, waardoor ik even ritueel roep dat hij daarvan moet blijven. Hij begint in alles te rommelen waarin hij kan rommelen. Als ik uit de douche kom en nu gebeurd het, besluit hij altijd een kakje te gaan doen. Ik heb hem eens gezegd dat hij mijn pot moest uitkuisen en dat hij dan zijn hoopjes zoveel hij wil mag droppen bij me.
Afgelopen vrijdag dus weer datzelfde ritueel terwijl ik me klaarmaak om weg te gaan.

Tegen een uur of acht ’s avonds zeg ik tegen hem, dat ik stilaan moet vertrekken dat ik nog even een plasje ga doen en ik hem dan voor de deur van het café ga afzetten. Hij springt recht en begint aan mijn arm te trekken dat hij me iets moet vertellen. Hij giechelt waarop ik ook begin, want mijn broer is echt wel een schattig ventje. Ja zegt hij, hij had maagpijn en was een kakje gaan doen (heel onschuldig vertelt hij dat, alsof het de eerste keer is), en nu had hij doorgetrokken maar zijn worstje was blijven drijven. Ik schiet in de lach en zeg dat hij dan nog maar even moet gaan doorspoelen voordat ik in de badkamer arriveer.

Hij trekt een spurtje naar de badkamer en begint in volle verbazing mijn naam te roepen. Ik denk dat hij zichzelf bijna heeft meegespoeld en ga snel naar de badkamer. Daar kijkt hij me met grote ogen aan en vertelt me dat zijn worstje op wonderbaarlijke wijze toch verdwenen is.

Hilarisch gewoon.

I’ll keep you posted …

Auf Wiedersehn - 28 December 05

Met kerstmis achter de rug haal ik samen met 90% van de rest van de bevolking opgelucht adem. Voorbij, eindelijk de drukte voorbij.
Ik heb jammer genoeg niet kunnen vaststellen dat het is uitgelopen op een voedselgevecht of een lekker spetterende ruzie. Ik moet bekennen een teleurstelling, want ik weet dat het met mijn schat zijn familie altijd uit de hand loopt. Nu dit jaar besluiten we het bij ons thuis te doen en om halftwee was iedereen vertrokken, zeer vreedzaam.
Nochtans als ik paar keer mijn kans gegrepen zou hebben om een ‘schoonzus’ te antwoorden op haar idiote uitspraken zou het prijs geweest zijn. Als ze het al begrepen zou hebben.
Nu het aangename deel is dat alle papiertjes die ik in huis heb rondgestrooid met gelaatsbehandeling en zonnebank abonnement hebben baat gehad. Ik kreeg voor mijn kerst toch wel een zonnebankabonnement en een bon voor een gelaatsverzorging.
Eten, ja ik denk dat we nog een man of 30 extra konden uitnodigen, maar zelfs dat is beter dan veel te weinig.
Nu wandelen we langzaam naar 2006 toe. Wat er dit jaar op mijn programma staat is één groot vraagteken. Het liefst zou ik me eens goed willen amuseren, zonder ergens te moeten bij nadenken, maar plannen zijn er niet. Dat is het probleem met mijn schat, die komt af met allerlei zaken, kan niet beslissen wat hij eigenlijk wil en zegt dan maar dat het aan mij ligt. Mijn kritische blik op sommige voorstellen kunnen daar misschien mee te maken hebben. Maar plezier maken staat nu bij mij niet echt synoniem bij zijn schoonzus praten over de kinderen die ik niet heb terwijl hij met zijn broer aan de toog hangt en een spelletje om ter meeste bier binnenkappen speelt. Dan speel ik liever dat spelletje mee, hoewel ik bier niet te drinken vindt en eerder elegant zal nippen van een baileys. Cliché, cliché, ik weet het.
Doet me eraan denken, gisteren tijdens de dag deed ik toch wel een heel aanlokkelijk en duidelijk voorstel om een kinderen niet toegelaten filmpje te bekijken later op de avond en ik was er al helemaal op verheugd. Zo nog een lekker wild uit de bol gaan en eigenlijk gewoon niet nadenken, het is toch al even geleden. Raad eens, mijn zeer hitsige opgewonden en klaar voor de strijd partner lag om halftien luidruchtig te ronken zoals een dieselmotor in de winter die niet gestart raakt.
Niet echt onmiddellijk erotisch en ik ben dan maar in bed gekropen zonder mijn filmpje en het de rode loper in de heruitzending maar eens bekeken.
Misschien vanavond dan maar.

I’ll keep you posted.