Relatiepolitiek - 19/08/2005

Het is net of wanneer je in een ‘stabiele’ relatie zit, je je humor verliest. Er gebeuren nog zeer leuke dingen, maar je ervaart ze anders en schrijft ze anders op papier.
Ik vind mezelf nochtans even grappig als voor ik mijn ‘stabiele’ relatie op poten begon te zetten. Verlies ik mijn kracht van de glimlach?
Ik betrap mezelf erop, dat ik soms voor niets begin te lachen, het is niet voor niets, ik heb dan binnenpretjes, ik zie iets gebeuren dat nog niet gebeurd is, maar moest het gebeuren zou ik het wel grappig vinden.
Ik woon intussen onofficieel half samen met mijn vriend. Dat beperkt natuurlijk enkele zaken die je anders ongegeneerd kan doen. Scheten laten vliegen dat gaat nu wel met z’n twee, maar andere zaken zijn iets minder makkelijk weg te lachen. Als ik bijvoorbeeld zoals de meeste vrouwen doen, mezelf eens een inwendige spoeling geef onder de douche en je staat daar in weinig vrouwelijke positie en je lieverd komt zijn tanden poetsen en vragen wat je in hemelsnaam aan het doen bent, is het moeilijk om overtuigend te antwoorden dat je juist je haar aan het uitspoelen bent.
Onze takenverdeling staat bijna op poten. Ik zorg dat de afwasmachine steeds draait, net zoals de wasmachine en de droogkast, er gestofzuigd is en we geen honger hebben. Ik word een echt huisvrouwtje hé! NOT, de poetsvrouw kan gewoon niet elke week komen op de moment. Dit terzijde natuurlijk. Mijn vriend zorgt dat de mails gelezen en beantwoord worden, er geen stof ligt op de afstandsbediening en dat de asbakken vol blijven. Hij zorgt ook voor de kattenbak, hij steekt er echt zijn latijn in, ze worden grondig uitgeschrobt . Nu de korreltjes die op de grond liggen naast de bak, worden meestal ‘gestraft’, die moeten blijven liggen.
Toch een zeer evenwichtige verdeling al zeg ik het zelf. Ik lees graag in alle rust en stilte een boek en hij oefent graag met zijn vriend op de elektrische gitaar en hoe luider, hoe beter alles klinkt. Hij heeft net een voorschot betaald op een drumstel, kan er als er iemand langskomt effe drummen als ie zin heeft. Ik houd mijn hart al vast en natuurlijk mijn boekenrekken die ook niet ten goede komen onder het gedaver.

Als ik nog eens een grappig moment heb, laat ik het zeker weten …

I’ll keep you posted.